قوله عزّ و جلّ * ( وَشاهِدٍ وَمَشْهُودٍ ) * قال الشّاهد يوم الجمعة » )
و به اسانيد صحيحه منقولست از آن حضرت صلوات الله عليه در تفسير اين آيه كه حق سبحانه و تعالى قسم ياد كرده است به شاهد و مشهود حضرت فرمودند كه گواه روز جمعه است كه فرداى قيامت شهادت خواهد داد أو از براى كسانى كه حرمت او را رعايت نمودهاند و حق او را ضايع نكردهاند ، و بر جمعى كه تضييع حق او كردهاند نيز گواهى خواهد داد ، و مشهود ممكن است كه روز قيامت باشد بمعنى مشهود فيه چنان كه گذشت يا بمعنى مشهود له و مشهود عليه باشد و مراد از آن مكلفان باشد چنان كه جمعى از مفسرين گفتهاند با احتمالات بسيار ، و در حديثى وارد شده است كه آن حضرت صلوات الله عليه فرمودند كه شاهد روز جمعه است و مشهود روز عرفه است .
( « و روى المعلَّى بن خنيس عنه صلى الله عليه ايضا انّه قال من وافق منكم يوم الجمعة فلا يشتغلنّ بشيء غير العبادة فانّ فيها يغفر للعباد و ينزل عليهم الرّحمة » )
و در حسن كالصحيح نيز منقولست از معلى كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه هر كه توفيق يابد و به جمعه برسد پس بايد كه مشغول نشود و در آن روز به معلى غير از عبادت زيرا كه در اين روز گناهان بندگان را مىآمرزند و رحمت بر ايشان نازل مىشود هر كه مشغول عبادتست قابليتش بيشتر است و زودتر محل مغفرت و رحمت مىشود .
( « و روى الاصبغ بن نباته عن امير المؤمنين صلوات الله عليه انّه قال ليلة الجمعة يوم غرّاء و يومها يوم ازهر من مات ليلة الجمعة كتب له براءة من ضغطة القبر و من مات يوم الجمعة كتب الله له براءة من النّار » )
و كالصحيح منقولست از آن حضرت صلوات الله عليه كه فرمودند كه شب جمعه شبى است نورانى به سبب كثرت رحمت الهى كه نازل مىشود ، يا به سبب
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 548
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٥٤٨