مراد از سعى كه در آيه وارد شده است دويدن نيست بلكه مراد از آن شدّت اهتمام است بفعل آن چنان كه صدوق در صحيح از حلبى روايت كرده است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه هر گاه متوجّه نماز شوى بعنوان دويدن ميا و با سكينه دل و آرام تن به نماز حاضر شود و هر چه را دريابى بكن و هر چه را در نيابى بعد از سلام امام به جا آور و معنى كلام الهى كه فرموده است در روز جمعه كه سعى كنيد بذكر الهى آنست كه اهتمام به شان آن داشته باشى كه به جا آورى پس با سكينه و وقار در روزهاى وسط بلكه كوتاه منظور مىبايد باشد زياده از دو فرسخ نمىتوان آمد پس هر دو تحديد برابر باشد مثل تحديد رضاع به شبانروز و پانزده رضعه و مسافت قصر بهشت فرسخ و بياض روز و غير آن .
( و روى عبد الرّحمن بن ابى عبد الله عن ابى عبد الله صلوات الله عليه انّه قال لا باس ان تدع الجمعة فى المطر )
و در صحيح از آن حضرت صلوات الله عليه منقول است كه فرمودند كه باكى نيست كه ترك كنى نماز جمعه را در وقتى كه باران آيد و بعضى از اصحاب تعميم كردهاند گل و باران را چون سبب مشقت است و احوط آنست كه اگر مشقت عظيم نباشد ترك نكند نماز جمعه را و به مفهوم دلالت مىكند بر وجوب نماز جمعه در غير باران و دلالت مىكند بر آن كه در باران مخير است و در غير باران واجب عينى است .
( و روى محمّد بن مسلم عن ابى جعفر صلوات الله عليه قال تجب الجمعة على سبعة نفر من المسلمين و لا تجب على اقلّ منهم : الامام و قاضية و مدّعيا حق و شاهدان و الَّذى يضرب الحدود بين يدى الامام )
و كالصحيح منقول است و شيخ نيز كالصحيح روايت كرده است از محمد از حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه كه فرمودند كه جمعه واجب است بر