و تعظيم نمىكنم بلكه بنده ذليلم و ترسانم و پناه به تو آوردهام پس سر بر مىدارد و الله اكبر مىگويد و همه خوبست چون صدوق حكم به صحت اين دو حديث كرده هست و اگر همه را جمع كند بهتر است و اگر در حديث متن داخل كند اگر چه دو كلمه كه در حديث سابق هست و در اين حديث نيست ظاهرا جمع كرده باشد و احوط آنست كه ترك نكند آن چه را در حديث صحيح وارد شده است .
( و من سمع رجلا يقرأ العزائم فليسجد و ان كان على غير وضوء )
و كسى كه بشنود كه شخصى سوره هاى عزيمه را مىخواند و آيه سجده را بشنود بايد كه سجده كند هر چند با وضو نباشد .
و در حديث صحيح و موثق كالصحيح منقولست از ابو عبيده از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه كه فرمودند كه حايض اگر بشنود آيه سجده را سجده مىكنند هر گاه بشنود آن را .
و همچنين در حديث موثق كالصحيح از ابو بصير منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه هر گاه نماز كنى با سنيّان و پيش نماز سوره اقرء را يا سوره ديگر از عزايم را بخواند و سجده نكند پس تو ايما كن چون سجده صحيح را نمىتوانى كردن در نماز يا از خوف ايشان ، و هر گاه حايض بشنود آيه سجده را سجده مىكند و ظاهر اين اخبار و امثال اينها دلالت مىكند بر آن كه سجده بر سامع لازم باشد و حمل مىتوان كرد بر مستمع يا بر استحباب و احوط آنست كه سامع ترك نكند سجده را هر چند گوش نكرده باشد خروجا من الخلاف .
( ويستحبّ ان يسجد الانسان فى كلّ سورة فيها سجدة الَّا انّ الواجب فى هذه العزائم الاربع )
و سنت است كه سجده كنند مرد و زن در هر سوره كه سجده در آن هست و اما سجده واجب در اين چهار سوره است و
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 48
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٤٨