باب المصلَّى يريد الحاجة
( روى عبد الله بن ابى يعفور عن ابى عبد الله صلوات الله عليه فى الرّجل يريد الحاجة و هو فى الصّلاة فقال يؤمى برأسه و يشير بيده و المرأة اذا ارادت الحاجة تصفّق )
اين بابى است در بيان نماز گذارنده اگر كارى داشته باشد چه كند منقول است در صحيح از عبد الله از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه در شخصى كه كارى داشته باشد در نماز حضرت فرمودند كه اشاره بسر و بدست مىتواند كرد و اگر زن كارى داشته باشد دست بر هم مىتواند تا كسى متوجه او شود و اشاره كند به كارى كه دارد .
( « و روى الحلبيّ انّه سأله عن الرّجل يريد الحاجة و هو يصلَّى فقال يؤمى برأسه و يشير بيده و المرأة اذا ارادت الحاجة و هى تصلَّى و تسبّح : تصفّق بيديها » )
و به اسانيد صحيحه منقولست از حلبى كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه از شخصى كه حاجتى داشته باشد و در نماز باشد حضرت فرمودند كه ايماء بسر مىتواند كرد ، و اشاره بدست مىتواند كرد ، و تسبيح مىتواند گفت و بلند مىگويد تا متوجه او شوند ، و اشاره كند به مطلوبى كه دارد ، و زن اگر كارى داشته باشد در نماز دستها را بر هم مىزند . و شيخ در تتمه همين حديث ذكر كرده است كه حلبى گفته كه از آن حضرت سؤال كردم از شخصى كه در نماز خميازه كشد و كمان كش كند حضرت فرمودند كه از شيطان است و او مالك آن نيست يعنى مىبايد كه مقدمه