و روايت كرده است شيخ در صحيح از زراره از حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه كه گفت از آن حضرت سؤال كردم كه هر گاه شخصى در كوفه نماز چهار ركعتى را دو ركعت بكند و بعد از آن در مكه يا مدينه يا بصره يا در شهرى ديگر به خاطرش رسد كه دو ركعت كرده است فرمودند كه دو ركعت ديگر را در آنجا بكند و حمل كردهاند بر مبالغه و آن بعيد است بسيار يا شك كرده باشد كه كم كرده است و اين بر سبيل استحباب باشد .
( و سال عبيد بن زرارة ابا عبد الله صلوات الله عليه عن الرّجل يصلَّى الغداة ركعة و يتشهّد و ينصرف و يذهب و يجيء ثمّ ذكر انّه انّما صلَّى ركعة قال يضيف إليها ركعة )
و كالصحيح و شيخ در صحيح روايت كردهاند از عبيد كه گفت سؤال كردم از آن حضرت صلوات الله عليه از شخصى كه نماز صبح را يك ركعت بكند و تشهد بخواند و سلام دهد و برود و بيايد و بعد از آن به خاطرش رسد كه يك ركعت كرده است حضرت فرمودند كه يك ركعت ديگر به آن اضافه مىكند كه دو ركعت شود و به همين مضمون است صحيحه محمد بن مسلم از حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه و شيخ حمل كرده است بر نافله يا آن كه پشت به قبله نكرده باشد و الله تعالى يعلم .
و منقول است در حسن كالصحيح از حسين بن ابو علا كه عرض نمودم به خدمت حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه كه ملحق شدم به امام در ركعت دويم نماز صبح پس چون سلام داد من گمان كردم كه نمازم تمام شده است و من نيز سلام دادم و بذكر الهى مشغول بودم تا آفتاب طالع شد پس چون آفتاب طالع شد و برخاستم به خاطرم رسيد كه امام يك ركعت پيشتر كرده بود حضرت فرمودند كه اگر در همان جاى خود باشى يك ركعت ديگر را بكن و اگر به جاى ديگر رفته باشى بر تست كه اعاده كنى نماز را يعنى اگر پشت به قبله كرده