ظاهر مىشود كه هر چه را حق سبحانه و تعالى بر بندگان واجب ساخته است به ترك آن عمدا و سهوا نماز باطل مىشود مثل تكبير احرام و نيّت على المشهور ، و ركوع و سجود و طهارت و وقت و استقبال ، و هر چه را آن حضرت به تفويض يا اعم از تفويض و غير آن واجب ساخته است مثل قرائت و اذكار ركوع و سجود و تشهد و سلام على الخلاف به ترك آن عمدا نماز باطل مىشود و سهوا نماز باطل نمىشود پس ظاهر مىشود كه استدلالى كه كردهاند از قرآن مجيد بر وجوب قرائت به آن كه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه * ( فَاقْرَؤُا ما تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ ) * يعنى بخوانيد از قرآن آن چه را آسان باشد و بر شما مشكل نباشد خوب نيست چون آيه در عمل شب وارد شده است و اگر قرائت در نماز باشد قرائت در نماز شب مراد خواهد بود چنان كه خواهد آمد و مثل حديث زراره است صحيحه محمد بن مسلم از احدهما صلوات الله عليهما لفظا و معنى .
و در موثق كالصحيح از منصور بن حازم منقول است كه گفت عرض نمودم به حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه كه نماز واجب را به جا آوردم و فراموش كردم در جميع نماز كه قرائت كنم حضرت فرمودند كه آيا ركوع و سجود را تمام نكردهء گفتم بلى آنها را به جا آوردم و فراموش نكردم حضرت فرمودند كه نمازت صحيح است چون ترك قرائت نسيانا واقع شده است و ظاهرا مراد از قرائت فاتحه الكتاب باشد چون در حديث صحيح از على بن رئاب و در صحيح از حلبى از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه وارد شده است كه فاتحه الكتاب تنها در فريضه مجزيست و منافات ندارد با صحيحه حلبى از آن حضرت صلوات الله عليه كه فرمودند كه باكى نيست كه در نماز واجب اكتفا كند بفاتحة الكتاب هر گاه كارى به تعجيل باشد يا خوفى داشته باشد زيرا كه واجب از جهت تعجيل در كارها ساقط نمىشود بلكه تعجيل سبب عدم
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 251
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٢٥١