تخطي إلى المحتوى الرئيسي

لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 569

مساهمون:

ص٥٦٩
در حالت اضطرار اگر چه ظاهر اين اخبار آنست كه قول قول ايشان است چنان كه افعال مسلمانان در همه جا محمولست بر صحت در اينجا نيز محمولست بر صحت و احوط آنست كه هر كس وقت را بشناسد و تا علم بهم نرساند نماز نكند و ظاهرا اعتماد بر نماز مسلمانان توان كرد هر گاه جمعى كثير نماز كنند و الله تعالى يعلم .
( وينبغى ان يكون بين الاذان و الاقامة جلسة الَّا المغرب فانّه يجزئ بين الاذان و الاقامة نفس ) و سزاوار آنست كه در ميان اذان و اقامه اندكى بنشيند مگر در نماز شام كه در آنجا كافى است به مقدار نفس كشيدنى . و بر اين مضمون حديث قوى از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه وارد شده است . و در حديث صحيح از بزنطى منقول است كه حضرت امام رضا صلوات الله عليه فرمودند كه در هر نمازى در ميان اذان و اقامه نشستنى هست هر گاه پيش از اقامه نمازى نباشد كه آن را به جا آورى پس در مانند نماز ظهر و عصر بهتر آنست كه دو ركعت از نافله را در ميان هر دو واقع سازد . چنان كه در حديث كالصحيح از احدهما صلوات الله عليهما منقول است كه حضرت فرمودند كه اذان مىگويد از جهت نماز ظهر بعد از آن كه شش ركعت نماز نافله ظهر را كرده باشد و همچنين اذان مىگويد از جهة نماز عصر بعد از شش ركعت از نافله عصر كه بعد از نماز ظهر به جا مىآورد . و در حديث صحيح از آن حضرت صلوات الله عليه منقولست كه فرمودند كه فاصله كن در ميان اذان و اقامت به نشستنى يا به دو ركعت نماز . و در حديث كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه منقولست كه فرمودند كه لا بد است در ميان اذان و اقامت از نشستنى .