اخبار صحيحه بسيار است كه دلالت مىكند بر آن كه در ما لا يتمّ الصّلاة از ميته نماز نمىتوان كرد و حكم ساير نجاسات ندارد و احاديث صحيح و كالصحيح بسيار وارد شده است در آن كه ما لا يتمّ الصّلاة فيه يعنى چيزى كه به تنهايى ستر عورتين به آن نتوان كرد مانند موزه و كلاه و بند زير جامه و جوراب اگر نجس باشند نماز با آن مىتوان كرد .
و ليكن در موثق كالصحيح منقول است از اسماعيل ابن فضل كه كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه از لباس پوستها و موزه ها و كفشها و نماز كردن در آنها هر گاه از جائى آورند كه زمين كفار باشد حضرت فرمودند كه در كفش و موزه قصور ندارد و اين حديث مخالف آن احاديث نيست زيرا كه ظاهر آنست كه از مسلمانان گرفته است و ايشان از بلاد كفار آوردهاند در چنين صورتى آن چه در مثل پوستين احتياط مطلوبست در ما لا يتم الصّلاة مطلوب نيست .
و منقولست در قوى از قاسم شمشيرگر كه گفت عرضه نوشتم به خدمت حضرت امام رضا صلوات الله عليه كه من غلاف شمشير مىسازم از پوستهاى خر مرده و به جامهام مىرسد نماز در آن جامه مىتوانم كرد حضرت در جواب كتابت نوشتند كه جامه جدا از جهت نماز مقرر ساز در وقت نماز اين جامه را بكنى و آن را به پوشى و مدتى بر اين عمل مىكردم و بر من مشكل بود اجتناب كردن عريضه نوشتم به خدمت حضرت امام محمد تقى صلوات الله عليه و عرض نمودم كه به پدرت صلوات الله عليه عريضه نوشتم و چنين جواب فرمودند و بر من بسيار مشكل شده در اين اوقات از پوست خر وحشى مىسازم چون غالب در آنها شكار است و بسم الله مىگويند بخلاف الاغ كه كسى متعارف نيست كه آن را بكشد بلكه مثل اين زمان بوده است كه بعد از مرگ پوست آن را به عمل مىآورده اند
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحه 413
پدیدآورندگان: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص۴۱۳