باشد از آن كسانى كه از برابر آن حضرت گذرند .
و در حديث صحيح از حضرت امام ابى الحسن على بن موسى الرضا صلوات الله عليهما منقولست كه اگر شخصى نماز كند مىبايد كه در برابر خاك را جمع كند كه بلند شود و يا خطى در برابرش بكشد كه ستره او باشد .
و سكونى از حضرت سيّد المرسلين صلَّى الله عليه و آله روايت كرده است كه فرمودند كه هر گاه شخصى در صحرايى نماز گذارد پس در برابر خود بگذارد پالان شتر را كه پشت پالان برابر او باشد پس اگر پالان نباشد سنگى و الا تيرى را نصب كند و اگر بهم نرسد خطى بكشد .
و در حديث موثق كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه منقولست كه حضرت سيّد المرسلين صلَّى الله عليه و آله كلاهى را در برابر خود مىگذاشتند و نماز مىكردند و غير اينها را اخبار ديگر بسيار است .
و در حديث كالصحيح از محمد بن مسلم منقولست كه ابو حنيفه به خدمت حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه آمد و عرض نمود كه ديدم فرزند شما موسى را كه نماز مىكرد و مردمان از برابر او مىگذشتند و او ايشان را منع نمىكرد چون نزد عامه منع مىكنند و تا كشتن جايز مىدانند و فيه ما فيه يعنى در فعل فرزند شما بحثى هست كه بر همه كس ظاهر است يا آن كه شما او را نايب خود كردهايد كه بعد از شما امام باشد و امام ترك اولى نمىكند در صغر و كبر حضرت فرمودند كه موسى را بطلبيد چون حاضر شد حضرت فرمودند كه ابو حنيفه بر تو بحثى دارد كه نماز مىكردى و مردمان از برابرت مىگذشتند و منع ايشان نكردى يا ستره نداشتى كه سبب منع باشد چرا كه اگر ستره باشد بمنزله حايل است و ضرر ندارد حضرت امام موسى صلوات الله عليه فرمودند كه آن كسى را كه من عبادت او مىكردم به من نزديكتر از مردمان بود چنان كه حق
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 319
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٣١٩