كه داخل آب شود تا نماز نكند گفتم اگر واقع شود چه كند حضرت فرمودند كه چون از آب بيرون آيد نماز را قضا كند و قريب به اين است .
حديث حسن كالصحيح حلبى الا در قضا كه در اين حديث مذكور نيست و قضا محمولست بر استحباب و احوط است كه البته قضا كند به قصد قربت .
و در حديث موثق عمار وارد است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه حد كلى كه نتوان سجده كردن بر آن آنست كه پيشانى در آن غرق شود پس اگر گلى سخت باشد يا اگر روان باشد اندكى باشد كه چون اندك زور مىكند پيشانى قرار گيرد سجده خواهد كرد صحيحا و الا ايما مىكند به سر و در حديث ديگر از آن حضرت صلوات الله عليه وارد است كه اگر در ميان گل بايد نشستن در تشهد و غيره بنشيند اگر چه بدنش يا جامه اش آلوده شود بكل و بعد از اين نيز خواهد آمد إن شاء الله تعالى .
( ولا باس بالصّلاة فى مسلخ الحمّام و انّما تكره فى الحمّام لأنّه ماوى الشّياطين )
و باكى نيست نماز كردن در رخت كن حمام و مكروه نيست مگر در حمام زيرا كه حمام جاى شياطين است و ظاهر حديث كراهت است بمعنى مصطلح به قرينه علت و احاديث ديگر .
( و سال علىّ بن جعفر اخاه موسى بن جعفر صلوات الله عليهما عن الصّلاة فى بيت الحمّام فقال اذا كان الموضع نظيفا فلا باس يعنى المسلخ )
و به اسانيد صحيحه و كالصحيح منقولست از على بن جعفر كه گفت سؤال كردم از برادرم حضرت امام موسى كاظم صلوات الله عليه از نماز كردن در گرمابه حمام حضرت فرمودند كه اگر محلّ نماز پاكيزه باشد باكى نيست صدوق از جهة جمع بين الخبرين تاويل كرده است اين حديث را كه مراد از بيت حمّام رخت كن است و اين تاويل بعيد است و ضرورى نيست زيرا كه از اخبار