الكتاب يعنى عجّل و اخذ ذلك من التّبريد )
و بسند صحيح منقولست از ابن وهب از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه كه فرمودند كه مؤذّن به خدمت حضرت سيّد المرسلين صلَّى الله عليه و آله مىآمد در وقت ظهر كه در هواى گرم اذان بگويد پس حضرت صلَّى الله عليه و آله مىفرمودند كه ابرد ابرد و مصنف اين كتاب كه صدوقست چنين تفسير كرده است كه تعجيل كن تعجيل كن يعنى اذان و اقامت را زود بگو تا ما به زودى نماز بكنيم كه مردمان جفا نكشند و از تبريد نيز گرفتهاند جمعى يعنى صبر كن تا شدت حرارت هوا بشكند كه مردمان جفا نكشند و اكثر علما به اين معنى حل كردهاند و در بعضى از نسخ اين كتاب من البريد است يعنى بريد كه قاصد است او را بريد مىگويند كه به تعجيل مىرود پس ابرد بمعنى عجل باشد و در كتب ديگر صدوق اين چنين است و اين اظهر است و صاحب نهايه بنا بر اين احتمال از برد نهار گرفته است يعنى اول آن چون هر چند به اول روز نزديكتر است خنكتر است چون سردى شب را دارد و اين مجربست و اگر چه اين تاويلات مخالف ظاهر است از آن جهت كردهاند كه احاديث متواتره وارد شده است در افضليّت اول وقت و اين حديث بنا بر حل سابق مخالفت دارد با آن احاديث و لهذا شيخان نقل نكردهاند اين حديث را و ممكن است كه بعنوان تقيه وارد شده باشد چون موافق مذهب اكثر عامه است و الله تعالى يعلم .
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 183
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص١٨٣