جعفر صادق صلوات الله عليه به من فرمودند كه اى شهاب من دوست مىدارم كه چون نماز شام كنم در آسمان كوكبى ببينم و شيخ طوسى حمل كرده است بر آن كه دوست مىدارم كه چون از نماز شام فارغ شوم در آسمان ستاره ببينم يعنى نماز را به تانّى بكنم و ليكن خبر سابق قرينه آنست كه در ابتدا مراد است و اشتباهى شده است شيخ و جمعى را كه گمان كردهاند كه ديدن ستاره مذهب ابو الخطابست و ليكن مذهب آن ملعون اشتباك نجوم است و آن بعد از ذهاب بياض مغرب مىشود پس اين اخبار موافق مذهب مشهور است و مخالف مذهب صدوق و ظاهر صدوق از اين جهت ذكر كرده است كه ستاره مثل زهره بعد از غروب آفتاب ظاهر مىشود و ليكن بر همه كس ظاهر نمىشود بر جمعى ظاهر مىشود كه قبل از غروب نيز مىبينند بنا بر حدّت باصره ايشان .
( وفى رواية معاوية بن عمّار وقت العشاء الآخرة إلى ثلث اللَّيل فكان الثّلث هو الاوسط و النّصف هو اخر الوقت )
و بسند صحيح از ابن عمار منقولست از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه كه وقت نماز خفتن تا ثلث شبست و چون در حديث سابق وارد شده بود كه تا نصف شبست صدوق ذكر كرده است كه مراد حضرت از ثلث آنست كه افضل آنست كه از ثلث نگذرد و اگر بگذرد تا نصف شب نيز ادا است و محتمل است كه مراد صدوق اين باشد كه ثلث وسط وقت فضيلت است و نصف آخر وقت فضيلت و اول اظهر است بحسب معنى و دويم بحسب لفظ .
( و روى في من نام عن العشاء الآخرة إلى نصف الليل انّه يقضى و يصبح صائما عقوبة و انّما وجب ذلك عليه لنومه عنها إلى نصف اللَّيل )
و در روايتى وارد شده است كه هر گاه شخصى نماز خفتن نكند و بخواب رود تا نصف شب شود قضا مىكند نماز خفتن را و آن روز را روزه