جماعت كه در آنجا تخفيف مطلوب است و در دو قدم ديگر نماز عصر را به جا مىآورند و كسانى كه خوب ضبط نتوانند كرد تا يك قدم از ظهر نگذرد ظهر ظاهر نمىشود و از جهت نافله اقلا يك قدم مىبايد و چون دو قدم گذشت متوجه ظهر مىشوند و نافله عصر و اقلا دو قدم وقت اين دوازده ركعت مىشود و چون چهار قدم بگذرد متوجه نماز عصر مىشوند و همچنين جمعى كه شغلها و موانع دارند از جهت ايشان تا هشت قدم وقت مقرر شده است كه كار بر ايشان مشكل نشود .
و بنا بر اين آن چه در اين حديثست محتاج به تاويلات سابقه نيست بلكه يك ذراع و دو ذراع از جهت جمعى خواهد بود و چهار قدم و هشت قدم يا دو ذراع و چهار ذراع از جهت جمعى ديگر خواهد بود با آن كه نوافل به جا آورند و به اين نحو به سهولت جمع مىتوان كرد اخبار را بى تكلفى و امرى كه مشكلتر از همه است در وقت احاديث يك قامت و دو قامتست .
چنان كه در حديث صحيح از حضرت امام رضا صلوات الله عليه منقولست كه از آن حضرت پرسيدند از وقت ظهر و عصر حضرت فرمودند كه وقت ظهر از زوال است تا سايه يك قدم برود و وقت عصر يك قامت و نيم است تا دو قدم و در حديث صحيح از بزنطى وارد است كه از آن حضرت صلوات الله عليه سؤال كردم از وقت نماز ظهر و عصر حضرت در جواب نوشتند كه يك قامتست از براى ظهر و يك قامتست از جهت عصر .
و در حديث موثق كالصحيح منقولست از زراره كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه از وقت نماز ظهر در تابستان حضرت جواب نفرمودند و ظاهرا از جهت تقيه بوده است پس بعد از آن حضرت به عمرو بن سعيد بن هلال فرمودند كه زراره از من سؤال كرد از وقت نماز ظهر در
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 148
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص١٤٨