تخطي إلى المحتوى الرئيسي

لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 399

مساهمون:

ص٣٩٩
زنان بر جنازه نماز كنند حايض از ايشان جدا مىشود و در صفى جدا مىايستد اگر حايض و نفسايى ديگر بوده باشد با او مىايستند و الا تنها مىايستد بلكه علما احاديث سابقه را نيز حمل بر اين كرده‌اند و ضمير مذكر را در معهم حمل بر تغليب كرده‌اند كه اگر زنان و مردان نيز باشند حايض جدا مىايستد از همه و شك نيست كه هر دو احتمال هست اگر چه قول علما ظاهرتر است در حديث سماعه و منافات ميان احاديث نيست چون سنت است كه در صف مردان نايستد و در صف زنان نيز نايستد و اين نحو عمل كردن احوط است در عمل نه در فتوى . و صدوق گفته است كه هر گاه جنب را مقدم دارند كه امامت كند بر جنازه تيمم كند و امامت كند و اين مضمون فقه رضويست و ليكن در آنجا مذكور است كه تيمم كند يا وضو بسازد و دو سند كالصحيح وارد شده است از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمودند كه حايض نماز بر جنازه مىكند زيرا كه در نماز جنازه ركوع و سجود نيست و جنب تيمم مىكند و نماز بر جنازه مىكند . و در حديث كالصحيح نيز وارد شده است كه از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام سؤال كردند كه حايض نماز بر جنازه مىكند حضرت فرمودند كه بلى و با ايشان نمىايستد و جنب نماز بر جنازه مىكند .
( واذا حمل الميّت إلى قبره فلا يفجأ به « 1 » للقبر لأنّ للقبر أهوالا عظيمة و يتعوّذ حامله بالله من هول المطَّلع و يضعه قرب « 2 » شفير القبر و يصبر عليه هنيئة ثمّ يقدّمه قليلا و يصبر عليه هنيئة ليأخذ
هامش
« 1 » يفاجأ . خ . « 2 » قريب . خ .