و به همين عنوان منقولست از على بن جعفر از برادرش حضرت امام موسى بن جعفر صلوات الله عليهما و جزو اول صحيحه على بن جعفر گذشت و جزو ثانى به نحويست كه مذكور شد در اين حديث .
و كلينى در قوى كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه روايت كرده است كه هر گاه شخصى را دو نيم كرده باشند نماز بر آن نصفى مىكنند كه دل در آنجاست و اين در صورتى است كه يك نصف ديگر حاضر نباشد كه اگر باشد بر همه نماز مىكنند .
و از اين روايات ظاهر مىشود كه نصفى كه در آن نصف دل باشد نماز بايد كرد يا سينه با دستها و دلالت نمىكند بر آن كه سينه حكم ميت دارد در جميع احكام ، و همچنين جمعى كثير از علما گفتهاند كه هر گاه دل فقط باشد حكم ميت دارد در جميع احكام چون حضرت مناط احكام را بر دل گذاشته است و اين ظهورى ندارد كه بايد دل باشد بلكه محتمل است كه مراد اين باشد كه موضعى كه در آن دل مىباشد تا موافق حديث فضل باشد و بر تقديرى كه صريح باشد ظاهرش آنست كه سينه با دل اين حكم دارد نه دل فقط .
و امثال اين استدلالات مناسبت به طريقه شيعه ندارد بلكه طريقه سنيانست و اگر جمعى از علماى ما مثل علامه اين نحو استدلالات مىكنند و مطلوب ايشان رد بر عامه است الزاما نه اعتقادا زيرا كه همگى در جميع كتب اصوليه و استدلاليه نفى اين استنباطات كردهاند به دلايل شتى و جمعى متابعت ايشان كردهاند و جمعى بحث بر ايشان كردهاند و هر دو طايفه غافلند از طريقه مطلوبه ايشان فتامل .
( وقال الصّادق صلوات الله عليه اذا وجد الرّجل قتيلا فان وجد