تخطي إلى المحتوى الرئيسي

لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 350

مساهمون:

ص٣٥٠
شود و ايشان كه اعلام كرده‌اند نيز مثاب شوند چون سبب ثواب مؤمنان و سبب مغفرت ميت شده‌اند . و از آن حضرت نيز منقولست كه البته مردمان را خبر كنند و متعارف در كربلا و نجف چنين است كه مؤذن بالاى منار مىرود و اخبار مىكند و بد نيست تا زودتر حاضر شوند كه منافات با تعجيل برداشتن نداشته باشد .
( وساله صلوات الله عليه الفضل بن عبد الملك هل يصلَّى على الميّت فى المسجد قال نعم ) و در صحيح از فضل منقولست كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه كه آيا نماز بر ميت را در مسجد مىتوان كرد حضرت فرمودند كه بلى . و چند حديث كالصحيح ديگر بر اين مضمون وارد است . و در حديثى قوى از ابى بكر علوى منقولست كه من در مسجد بودم كه جنازه را آوردند و من خواستم كه بر او نماز گذارم كه حضرت امام موسى كاظم صلوات الله عليه آمدند و مرفق خود را بر سينه من گذاشتند و مرا مىبردند تا از مسجد بيرون بردند و فرمودند كه نماز ميت را در مسجد نمىبايد كرد . و اكثر علما عمل به اين حديث كرده‌اند و احاديث سابقه را حمل بر جواز كرده‌اند و بعضى عمل به اخبار سابقه كرده‌اند چون صحيح و كالصحيحاند و حديث ابو بكر ضعيف است و جمع مىتوان كرد كه اگر متعارف باشد كه در مسجد كنند و اجتماع مؤمنان در آنجا بيشتر بهم رسد مسجد اولى باشد و اگر موضع معتاد از جهت نماز جائى ديگر باشد كه چون مردم را اعلام كنند آنجا حاضر شوند يا خوف تلويث مسجد باشد در خارج اولى باشد و دفع حضرت او را خلاف متعارف ايشان است مستبعد نيست كه از اين جهت باشد كه ميت خارجى باشد و حضرت بهانه از جهت خروج خود و او اين معنى را گردانيده