و بر اين مضمون احاديث معتبره دلالت مىكند و ليكن اكثر علما در محارم قايلند كه جامه پوشيده آنها را غسل مىتواند داد و در زوجه پوشيدن عورت كافيست و احوط آنست كه زوجه را پوشيده غسل بدهد چنان كه در احاديث صحيحه وارد شده است اگر چه اظهر آنست كه محمول است بر استحباب ، و همچنين اولى آنست كه تا مماثل باشد از زن و مرد غير مماثل غسل ندهند چنان كه در اخبار معتبره وارد شده است و جمعى واجب مىدانند اما بعيد است چون احاديث جواز صحيح است و مطلق است و مصرح نيز هست و الله تعالى يعلم .
( وسأله صلوات الله عليه سماعة ابن مهران عن رجل مات و ليس عنده « 1 » الَّا نساء فقال تغسّله امرأة ذات محرم منه و تصبّ النّساء عليها الماء و لا تخلع ثوبه و ان كانت امرأة ماتت مع رجال و ليس معهم امرأة و لا محرم لها فلتدفن « 2 » كما هى فى ثيابها فان كان معها دو محرم لها غسّلها من فوق ثيابها )
و بسند موثق كالصحيح منقولست كه سماعه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه از مردى كه مرده باشد و نباشد نزد او مگر زنان پس حضرت فرمودند كه غسل مىدهد او را زنى كه محرم او باشد و زنان ديگر آب بر دست آن زن يا بر آن مرد مىريزند و جامه او را يعين پيراهن او را نمىكنند و اگر زنى بميرد با مردان و با ايشان زنى و مرد محرمى نباشد آن زن را با جامهاى او دفن مىكنند و اگر مرد محرمى باشد او را پيراهن پوشيده غسل مىدهد و بر اين مضمون احاديث صحيحه وارد شده است .
هامش
« 1 » معه . خ .
« 2 » فتدفن . خ .