بعضى كه از صلحا و اتقيا باشند بنحو سابق با ايشان سر كند و فساق و فجار را به بندد و قرينه آن كه در كلينى به جاى المؤمن ، الميت واقع است و بنا بر اين حمل مىتوان كرد بر غير مؤمن از منافقان و كفار و ظاهرا سهو از نساخ شده باشد .
( و ما من احد يحضره الموت الَّا مثل له النّبيّ صلَّى الله عليه و آله و الحجج صلوات الله عليهم حتّى يراهم فان كان مؤمنا يراهم « 1 » بحيث يحبّ و إن كان غير مؤمن يراهم « 2 » بحيث يكره )
و هر كس كه مرگ او را حاضر مىشود البته حضرت رسول خدا صلى الله عليه و آله و ائمه معصومين صلوات الله عليهم كه حق سبحانه و تعالى حجة خود را بر خلق تمام كرده است به امامت ايشان بعنوان مثال و جسد مثالى در برابر او در مىآيند پس اگر مؤمن صالح است ايشان را بر آن نحوى كه دوست مىدارد مىبيند يعنى به صورتهاى خوب مىبيند و ايشان او را بشارت مىدهند به بهشت و اگر مؤمن نباشد مىبيند ايشان را به عنوانى كه دشمن او باشد با بشارت بجهنم .
و در حديث صحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه منقولست كه آن حضرت فرمودند كه چون جان شما به حلق مىرسد چشم شما روشن مىشود يعنى از ديدن حضرات صلوات الله عليهم و اشاره است به اين آيه :
( وقال الله تَبارَكَ وَتَعالى * ( فَلَوْ لا إِذا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ وَأَنْتُمْ حِينَئِذٍ تَنْظُرُونَ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْه مِنْكُمْ وَلكِنْ لا تُبْصِرُونَ ) * « 3 » )
بدان كه اين آيه از متشابهات آيات قرآنى است و تاويل آن را به غير از خدا و رسول و اهل بيت صلوات الله عليهم كسى نمىداند و اخبار بسيار در تاويل اين آيه اشارة و تصريحا واقع شده است و ترجمه اش اينست كه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه چرا
هامش
« 1 » رآهم . خ .
« 2 » رآهم . خ .
« 3 » آيهء 82 - سورة الواقعة .