هميشه اين كس در كار ازاله آن باشد خصوصا بر مذهب اكثر كه قايلند به آن كه هر گاه مشتبه باشد فضلهء مأكول اللحم به غير آن واجبست اجتناب از آن كه در اين صورت هر فضله كه ببيند مىبايد ازاله كند اگر چه بر تقدير نجاست مظنون آنست كه اصل طهارتست چنان كه احاديث صحيحه بر آن وارد است و خواهد آمد و اگر احتياط تواند كرد اجتناب احوط است .
( ولا باس به بول كلّ شيء اكل لحمه فيصيب الثّوب ) و باكى نيست در بول هر چيزى كه گوشت او را خورند كه به جامه رسد و بر اين مضمون احاديث معتبره وارد شده است و از آن جمله احاديث حسنه كالصحيح از زراره ، و محمد بن مسلم ، و عبد الرحمن بن ابى عبد الله از حضرت امام محمد باقر و امام جعفر صادق صلوات الله عليهما وارد شده است .
و همچنين در سرگين اسب و استر و خر احاديث كالصحيح بل الصحيح وارد شده است كه پاك است با كراهتى كه دارند پس در غير مكروه بطريق اولى با اتفاق جميع علماء شيعه و مؤيداتى كه خواهد آمد .
و همچنين در نجاست بول و فضله حيوان غير مأكول اللحم احاديث كالصحيحه وارد شده است با اجماع در غير پرنده و در غير حيوانى كه نفس سائله نداشته باشد مثل كيك و شپش و مگس و امثال اينها و اگر چه بعضى گفتهاند كه اينها نجس معفو است و على اى حال نماز در اينها مىتوان كرد بىدغدغه .
( ولا باس بلبن المرأة المرضع يصيب قميصها فيكثر و ييبس [ يا فيلبس ] ) و باكى نيست بشير زن شيرده كه به پيراهن زن رسد و بسيار در آيد و خشك شود يا زن آن جامه را به پوشد و نماز كند و ظاهر آنست كه اگر شير دختر هم باشد ضرر به مادرش نداشته باشد چون تكليف به اجتناب از آن تكليف ما لا يطاق است .
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 532
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٥٣٢