تخطي إلى المحتوى الرئيسي

لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 424

مساهمون:

ص٤٢٤
رد مذهب ابو حنيفه مىكند كه او ترتيب را واجب نمىداند و بنا بر مذهب او هفتصد و بيست نحو وضو مىتوان ساخت چون اعضاى وضو شش است و در دو عضو دو صورت دارد كه اين عضو مقدم باشد يا آن و عضو سيم كه منضم مىشود دو را در سه مىزنند شش صورت بهم مىرسد و عضو چهارم كه منضم مىشود بيست و چهار صورت مىشود و از پنجم صد و بيست و از ششم هفت صد و بيست صورت بهم مىرسد و به اين نسبت بحسب ضرب بالا مىرود و از اينجاست كه يك بيت بحسب تقديم و تاخير كلمات چهل هزار و سيصد و بيست بيت مىشود غير يكديگر مثل : على امام كريم عليم * تقى نقى جليل عظيم ( وكذلك فى الاذان و الاقامة فابدأ بالأوّل فالاوّل فان قلت حىّ على الصّلاة قبل الشّهادتين تشهّدت ثمّ قلت حىّ على الصّلاة ) و همچنين است حكم اذان و اقامت چون حق سبحانه و تعالى به ترتيب مقرر ساخته است ابتدا كن به آن چه ، اول است ، ديگر هر چه مقدم است بر باقى پس اگر حى على الصلاة را قبل از شهادتين به گويى عمدا يا سهوا تشهد مىگويى و بعد از آن حى على الصلاة را مىگويى و ظاهرا در حديث زراره اين زيادتى بوده است كلينى و غير او آن را در باب اذان ذكر كرده‌اند و صدوق در اينجا ذكر كرده است به تبعيت روايت . و غرض حضرت رد بر مخالفين بوده است ظاهرا چون ايشان قايلند به ترتيب در اذان و اقامت به اعتبار آن كه حضرت سيد المرسلين صلى الله عليه و آله به ترتيب فرمودند پس گويا حضرت مىفرمايد كه همان دليل در وضو جاريست زيرا كه هيچ كس از سنيان نيز روايت نكرده‌اند كه آن حضرت يك بار وضو را بىترتيب واقع ساخته باشد با آن كه ترتيب قرآنى هست و سنيان نيز روايت كرده‌اند از آن حضرت صلى الله عليه و آله كه فرمودند كه ابتدا كنيد بهر چه حق