و ليكن اكثر علما در سنتيها تجويز نمودهاند به اعتبار حديث صحيحى كه شيعه و سنى از حضرت سيد المرسلين صلى الله عليه و آله نقل كردهاند كه آن حضرت فرمودند كه هر گاه به شخصى برسد كه فلان كار ثواب دارد و آن شخص از جهت رضاى الهى آن عمل را به جا آورد حق سبحانه و تعالى آن ثواب را مىدهد هر چند در واقع من نگفته باشم . و مضمون حديث اين است و عباراتش زياد و كم دارد بنا بر اين اكثر علما در مستحبات مساهله مىنمايند و بحديث ضعيف و قول فقيه عمل مىنمايند .
و جمعى گفتهاند كه شايد مراد حضرت صلى الله عليه و آله اين باشد كه اصلش ثابت باشد و ليكن ثوابش ثابت نباشد . مثلا نماز شب از حضرات رسول خدا و ائمه هدى صلوات الله عليهم بما رسيده است بعنوان تواتر و شخصى حديث ضعيفى ببيند كه نماز شب اين ثواب را دارد و به قصد آن ثواب آن را به جا آورد حق سبحانه و تعالى آن ثواب را مىدهد .
اما اگر حديثى در نماز ضحى وارد شده باشد و عايشه يا انس بن مالك يا ابو هريره روايت كرده باشند با آن كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرموده باشد كه اكثر دروغها را بر حضرت سيد المرسلين صلى الله عليه و آله اين سه نفر بستهاند و احاديث وارد شده باشد كه نماز ضحى بدعت است معقول نيست در چنين جاها به گفته ضعيفى حكمى بر حق سبحانه و تعالى افترا كنيم و حال آن كه حق سبحانه و تعالى در آيات بسيار فرموده باشد كه * ( فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى الله كَذِباً ) * « 1 » . كيست ظالمتر از كسى كه دروغ بر حق سبحانه و تعالى ببندد .
و غير اين از آيات و اخبار كه در مقدمه ذكر نموديم مع هذا همه علماى
هامش
« 1 » آيهء 37 - سورة الاعراف .