( قال ابو جعفر الباقر صلوات الله عليه اذا دخل الوقت وجب الطَّهور و الصّلاة و لا صلاة الَّا بطهور ) حضرت فرمودند كه هر گاه داخل مىشود وقت نماز يا چون داخل مىشود وقت نماز واجب مىشود وضو و غسل و تيمم و نماز ، و نمازى صحيح نيست بىمطهر .
و محتملست كه مراد از طهور اعم از مطهر از حدث باشد يا خبث و اين اظهر است اگر چه معنى اول اشهر است ، و ظاهر مفهوم شرط آنست كه پيش از دخول وقت هم چنان كه نماز واجب نيست طهور نيز واجب نيست چنان كه ظاهر آيه نيز اين بود و گذشت و ظاهر
و لا صلاة الَّا بطهور ) *
نفى صحت است اگر چه بسيار جا به اين عبارت از جهت نفى كمال واقع شده است مثل
لا صلاة لجار المسجد الا فى المسجد ) *
چنان كه خواهد آمد .
و ليكن اجماع مسلمانان است از خاصه و عامه كه نماز بىطهور با قدرت بر آن نماز نيست ، و خلافى كه شده است در صورتيست كه آب و خاك نباشد ، احوط آنست كه بعنوان ادا به جا آورد و بعد از طهور قضا كند .
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 351
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٣٥١