تخطي إلى المحتوى الرئيسي

لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 259

مساهمون:

ص٢٥٩
نگنديده باشد وضو و غسل بكن از آن آب و اين حديث را كلينى بسند صحيح روايت كرده است از آن حضرت و در آخرش غسل نيست و شيخ طوسى احاديث بسيار به اين مضمون روايت كرده است بعضى صحيح است و بعضى كالصحيح و همه را حمل كرده‌اند بر آن كه كر باشد . و محتملست كه فرق باشد ميان آب باران و آب چاهى كه در حوض كنند با آن كه آب باران چون حكم آب روان دارد كريت در آن شرط نباشد و در آب چاه كريت شرط باشد و ليكن اين مذاهب را صريحا از كسى نديده‌ام و بعضى از معاصران چنين قائل بودند و به اين تفصيل جمع ميان اخبار نجاست و طهارت قليل مىتوان كرد بىتكلَّفى چنان كه اصحاب تكلف بسيار كرده‌اند و الله تعالى يعلم .
( و من اجنب فى سفر و لم يجد الَّا الثّلج فلا باس بان يغتسل به و لا باس بأن يتوضّأ به ايضا يدلك به جلده ) و كسى كه جنب شود در سفرى و بهم نرسد مگر برف پس باكى نيست كه به آن غسل يا وضو كند به آن كه بمالد بر بدن تا آب شود و جريان حاصل شود و اقل جريان آنست كه آب حركت كند و اگر چه آن قدر باشد كه از ته مويى به ته موى ديگر حركت كند و اگر چه به مدد دست باشد و اين در صورتيست كه خوف ضرر نباشد و الا تيمّم مىكند و به اين تفصيل جمع كرده‌اند علما ميان روايات معتبره كه در برف وارد شده است و صحيح على بن جعفر نيز دلالت مىكند بر آن .
( ولا باس ان يغرف الجنب الماء من الحبّ بيده ) و باكى نيست كه جنب دست در اندرون خم كند و بدست آب از آنجا بردارد يعنى هر گاه دستش پاك باشد جنابت سبب نجاست آب نمىشود و بر اين مضمون اخبار صحيحه وارد شده است .
( وإن اغتسل الجنب فنزا الماء من الارض فوقع فى الاناء او سال