چرا كه پرچم ملى خود را برفراز توپخانه و قلعه افراشتهاند و پس از ايجاد حريق ، چند خانه و آبادى را غارت كردهاند . اعتماد الدوله در پاسخ گفتههاى مرا تصديق نمود و گفت به همين دليل است كه دو پادشاه قوى چون شاهان پرتغال و ايران موافقت خود را براى سركوبى اعراب اعلام داشتهاند ( از اين پاسخ ، آن جناب مىتوانند به فقدان ثبات و پشتكار در نزد اين ملت پى ببرند و ملاحظه بفرمايند با چه سهولتى خودشان خود را قانع مىسازند ) . سرانجام گفت وقتى كه آب و آذوقه به قدر كفايت فراهم گرديد به اطلاع آن جناب خواهند رسانيد تا نيروى دريايى دوباره برگردد و در وضع كنونى به هيچ روى امكان تهيه آب نيست .
در اينمورد اصرار بسيار ورزيدم كه سال و تاريخ معينى را تعيين نمايد زيرا به علت بعد مسافتى كه ميان پايتخت ايران و دولت هندوستان موجود مىباشد امكان دارد كه تعيين وقت بعدى موقعى به اطلاع ما برسد كه گرفتارىهاى ديگرى در ميان باشد يا مصادف با ايام بادهاى موسمى نباشد . پاسخ داد تصميم درباره سال معينى غير ممكن است . اين مذاكرات تمام مدت صبح بدون اخذ نتيجه به طول انجاميد .
از وى اجازه مرخصى خواستم و موقعى كه جهت عزيمت بر پا خاستم او همانگونه نشسته بود منهم بدون اداى احترام خارج شدم و در اينمورد چند كلمه بعنوان گله به منشى او كه همراهيم مىكرد اظهار داشتم و او براى دلجوئى من گفت وزير سالمند است و رفتار او نه تنها نسبت به شخصيتهاى بزرگ ، بلكه با سفراى خارجى نيز هميشه همينگونه بوده است . من در اين باب به مهماندار نيز شكايت كردم زيرا مىدانستم كه به اطلاع پادشاه خواهد رسانيد و نتيجهاش آن شد كه بعدا شرح خواهم داد .
روز بيست و ششم نماينده هلند در دربار اصفهان به آنجا رسيد ، همان شخصى كه در ده گرد و ملاقات كرده بودم و در بالا براى آن جناب نوشتم . او از بندرعباس مىرسيد . بموجب اطلاعاتى كه از پدر آنتونيو در شيراز دريافت داشتم نماينده هلند به امر اعتماد الدوله صدر اعظم به گمرون رفته بود تا ضمن مذاكره با اعراب از آنها
گزارش سفير كشور پرتغال در دربار سلطان حسين صفوى ( فارسى ) — صفحة 59
مساهمون: گرگوريو پريرا فيدالگو
ص٥٩