بِالْمَعْرُوفِ وَ انْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ . وَ اصْبِرْ عَلى ما أَصابَكَ إِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ - و امر به معروف و نهى از منكر كن ) و بر مصيبتى كه تو را فرا رسد شكيبايى كن كه اين از كارهاى سترگ است » « 17 » و السّلام عليك و رحمة الله و بركاته . « 18 » ( 1 )
از سخنان امام عليه السّلام در زهد و نكوهش دنيا و ( نعمتهاى ) زودگذر آن
( 2 ) من شما را از دنيا برحذر مىدارم زيرا دنيا شيرين و خرّم و سرشار از لذّتهاست و ( نعمتهاى ) نقد را خوشايند و خوشنما مىسازد و پربار از آرزوها « 1 » و آراسته به فريبندگى است . امّا شادى و نعمتش « 2 » را دوامى نيست و بر اندوه دردناكش امانى نباشد . فريبنده ، زيان رساننده ، نابودشونده ، پايان پذير ، آدميخوار و هلاكت بار است . اگر بارى فريفتگان و شيفتگانش را به آرزويى برساند بيش از آن نباشد كه خداوند سبحان فرمايد : كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشِيماً تَذْرُوهُ الرِّياحُ وَ كانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ مُقْتَدِراً - چنين زندگانى دنيا را مثل زن كه ما آب بارانى از آسمان نازل كنيم و به آن گل و گياه زمين آميزد و سرانجام خرد و خوار شود كه بادها پراكندهاش كنند ، و خداوند بر هر كارى تواناست » . « 3 » ( 3 ) با آنكه هيچ كس از دنيا دلشاد نشد مگر آنكه از پس آن ( شادى ) اشكى تلخ فرو باريد ، و از آسايش آن روى خوشى نديد مگر آنكه از سختى آن به ( ادبار و ) پشت كردن دنيا گرفتار آمد . و باران سرشارى نعمتش بر او قطرهاى نباريد « 4 » مگر آنكه خروش سيل بلايش بر او نهيب زد . « 5 » بدان گاه كه بامداد پيروزمند برخاسته بود شامش به ناكامى و ناگوارى انجاميد و اگر يك سويش براى كسى خوشگوار و شيرين گشت ديگر سويش تلخ و