ابى الجمل و ابن ابى الصقر را همراه داشت .
( در اين سال ) موسى بن حفص درگذشت و محمد بن موسى به جاى پدر ولايتدار طبرستان شد . حاجب بن صالح ولايتدار هند شد اما بشر بن داود او را هزيمت كرد كه سوى كرمان رفت .
در اين سال مأمون بانگزنى را گفت كه ندا داد : هر كه از معاويه به نيكى ياد كند يا وى را بر يكى از ياران پيمبر خدا ، صلى الله عليه و سلم ، برترى دهد حمايت از او برداشته شود .
در اين سال صالح بن عباس كه ولايتدار مدينه بود درگذشت .
و هم در اين سال ابو العتاهيه شاعر درگذشت .
آنگاه سال دويست و دوازدهم در آمد .
سخن از خبر حادثاتى كه به سال دويست و دوازدهم بود
از جمله آن بود كه مأمون ، محمد بن حميد طوسى را از راه موصل سوى بابك فرستاد و او را براى نبرد بابك نيرو داد . محمد بن حميد ، يعلى بن مره و امثال وى از تسلطجويان آذربايجان را بگرفت و آنها را بنزد مأمون فرستاد .
در اين سال احمد بن محمد بن عمرى ، معروف به احمر العين در يمن خلع كرد .
و هم در اين سال مأمون محمد بن عبد الحميد معروف به ابى الرازى را ولايتدار يمن كرد .
و هم در اين سال مأمون گفتار خلق قرآن و برترى على بن ابى طالب را ، عليه - السلام ، عيان كرد و گفت : « وى از پى رسول خدا ، صلى الله عليه و سلم ، از همه ياران برتر بود . » و اين به ماه ربيع الاول همين سال بود .