30
على عليه السلام درِ آمرزش الهى
عن ابن عباس : قال رسول الله صلىاللهعليهوآله :
عَلِيُّ بْنُ أبيطالب بابُ حِطَّةٍ ، مَنْ دَخَلَ مِنْهُ كانَ مُؤْمِناً ، وَ مَنْ خَرَجَ مِنْهُ كان كافِراً .
از ابن عباس روايت است كه رسول خدا صلىاللهعليهوآله فرمود :
على بن ابىطالب باب حطه بنى اسرائيل است كسى كه از آن در وارد شود مؤمن است و كسى كه از او خارج گردد كافر است . « 1 »
[ توضيح : لفظ حطه دو بار در قرآن به كار رفته است : سوره بقره ، آيهء 58 و سوره اعراف ، آيهء 161 و هر دو درباره بنىاسرائيل است . باب حطه آن درى بود كه بنى اسرائيل با وارد شدن از آن ، در امان بودند . شايد وجه شبه در حديث چنين باشد كه آن باب مظهر فروتنى در مقابل ذات لايزال الهى و قوانين اوست . انقياد از على عليه السلام هم ، چنين است .
مقصوداز « خرج منه » ، « خرج عليه » است . يعنى كسى كه بر او خروج كند . نيز نك : فيض القدير ، ج 4 ، ص 356 ]
هامش
( 1 ) . الفردوس ، 64 : 3 / 4179 ؛ فيض القدير ، 5592 ؛ كنز العمال / 32910 ؛ زهر الفردوس ، 315 : 2 به نقل از ابن عمر . الجامع الصغير ، 96 : 2 .