[ توضيح : قوم ثمود افرادى سركش و مغرور بودند ؛ پيامبر آنها حضرت صالح عليه السلام هر چه آنها را نصيحت كرد ، اثر نبخشيد . از آن حضرت معجزه خواستند او به اذن خدا در دل كوه ناقهاى ( شتر مادهاى ) بيرون آورد ؛ آنها به جاى اينكه معجزه الهى را بپذيرند ، آن ناقه را پى كردند و كشتند ، آنها براى پى كردن و كشتن ناقه ، فردى شقاوتمند و بىرحم به نام « قدار بن سالف » را بدين كار گماشتند و او با يك ضربت شمشير ، شتر را پى كرد ، و به عنوان « شقىترين فرد گذشتگان » لقب گرفت و سه روز پس از اين ماجرا ، بر اثر عذاب الهى ، به هلاكت رسيدند . »
شرح در تفسير نمونه ، ج 27 ، ص 61 و 62 ، الگوى آسمانى ، ص 35 ؛ معارف و معاريف ، ج 3 ، ص 1383 . ]
پرتوى از فضائل امير مؤمنان، على (ع) در 110 حديث از كتب اهل سنت (فارسى) — صفحة 108
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص١٠٨