نعمت آب اعظم نعمتها عموما و خصوصا در اين شريعت مطهّريتش از جميع نجاستهاى ظاهرى و باطنى [ است ] قدر اين نعمت را بدان ، هروقت مىآشامى بر تو لازم است شكر خدا نمائى چنان كه پيغمبر [ شكر ] مىنمود . اگر در صحرائى تشنه بمانى مالك تمام روى زمين باشى راضى هستى آن را بدهى و شربت آبى بگيرى همينطور كه آتش تذكرهاش قيامت ؛ تشنگى دنيا نيز تشنگى قيامت : « إنّ أهل الرّيّ « 1 » [ في الدّنيا ] من المسكر يموتون عطاشا ، و يحشرون عطاشا ، و يدخلون النّار عطاشا » « 2 » ! .
در آشاميدن آب حقّى بر تو قرار داده و آن ياد باد عطش حسين است چنان كه حضرت صادق عليه السّلام چنين بود .
براى هركسى در آب حقّى قرار داده و لو آنكه كافر باشد .
اوّل اجرى را كه در قيامت دهند اجر آب دادن است و به تفاوت مورد اجر تفاوت پيدا مىكند : « من سقى مؤمنا شربة من ماء من حيث يقدر على الماء أعطاه اللّه بكلّ شربة سبعين ألف حسنة و إن سقا من حيث لا يقدر على الماء فكأنّما أعتق عشر رقاب من ولد إسماعيل » « 3 » .
پاورقی
( 1 ) - الرّيّ : خلاف العطش . ( القاموس )
( 2 ) - الفقيه : 4949 . از امام صادق عليه السّلام نقل است كه فرمود : « همانا ميگساران در دنيا آنان كه از مسكرات خود را سيراب مىكنند در هنگام مرگ تشنه از دنيا مىروند ، و روز رستاخيز تشنه از گور برمىخيزند و به محشر مىآيند ، و با لب تشنه به دوزخ وارد مىشوند » .
( 3 ) - الكافي : 2 / 201 / 7 . از امام صادق عليه السّلام نقل است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
« هركه شربت آبى در جائى كه بدان توانائى دارد به مؤمنى آشاماند ، خدا در برابر هر -