پس امام باقر عليه السّلام فرمود : امام حسين عليه السّلام يكى از حاضران را گفت : اين مردم چه مىكنند ؟ گفت : أصلحك الله . ( يعنى خدا براى تو خوش بخواهد ) اينان بيم آن دارند كه سيل مقام را برده باشد ، امام گفت : خداى عزّ و جلّ مقام را نشانه قرار داده است ، و از اين رو چنان نيست كه آن را از ميان ببرد ، پس بيگمان و استوار باشيد .
و آن محلّ مقام كه ابراهيم عليه السّلام آن را وضع كرده نزديك ديوار بيت بود ، و مقام همچنان در آن محلّ بود ، تا آنكه اهل جاهليّت جاى آن را بمكانى كه امروز در آن قرار دارد تغيير دادند ، پس چون پيغمبر صلَّى الله عليه و آله مكَّه را فتح كرد ، مقام را به همان موضعى كه ابراهيم وضع كرده بود بازگرداند ، و همچنان در آنجا بود تا زمانى كه عمر بخلافت رسيد ، پس از مردم پرسيد كه : كدام يك از شما جايى را كه مقام در آن بوده است ميشناسد ؟ پس مردى گفت : من آن را با نسع ( طناب عريضى كه با آن جهاز شتر را مىبندند ) اندازه گيرى كردهام . و اكنون آن اندازه نزد من است . عمر گفت : آن را نزد من آر ، و آن مرد آن را بياورد ، پس عمر آن را مقايسه كرد ، و بهمانجا - كه در عصر جاهليّت بود - باز گرداند .
شرح : « آن مرد مطَّلب بن أبى وداعه سهمى قرشى سبط حارث بن مطَّلب است و مادرش اروى بوده است » .
2309 - و روايت شده است كه هنگام شهادت حسين بن على عليهما السّلام
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 95
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٩٥