درودهائى را كه ما بر شما ميفرستيم ، و ولايت شما را كه بما اختصاص داده است ، موجب حسن خلق ما و پاكى نفوس ما و تزكيهء ما و كفّاره گناهان ما قرار داده است ، زيرا كه ما در پيشگاه او به اعتراف نسبت به برترى شما مشخّص ، و بتصديق نسبت بمقام و منزلت شما معروف بودهايم . پس در برابر اين بهره كه بما بخشيديد خداى عزّ و جلّ شما را بشريفترين محلّ مكرّمين و بالاترين منازل مقرّبين و والاترين درجات مرسلين برساناد ! به جائى كه هيچ لاحقى به آن نپيوندد ، و هيچ فائقى بر آن تفوّق نيابد ، و هيچ سبقتگيرنده اى بر آن سبقت نگيرد ، و هيچ طمعكارى در دست يافتن به آن طمع نبندد ، چندان كه هيچ ملك مقرّبى ، و پيمبر مرسلى ، و صدّيقى ، و شهيدى ، و عالمى ، و جاهلى ، و فرومايه اى و بلندپايه اى ، و مؤمن صالحى ، و فاجر طالحى ، و جبّار عنيدى ، و شيطان نافرمان پليدى ، و هيچ مخلوقى شاهد در ميان اين جمع باقى نماند مگر آنكه خدا جلالت امر شما و عظمت قدر شما و بزرگى شأن شما ، و كمال نور شما ، و صدق مراتب شما و ثبات مقام شما ، و شرف محلّ شما نزد او ، و گرامى بودنتان بر او ، و خصوصيّتتان در بارگاه او ، و قرب منزلتتان نسبت به او را به ايشان بشناساند .
پدر و مادرم و خانواده و مال و خاندانم فداى شما ! خدا را و شما را گواه ميگيرم
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 547
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٥٤٧