و در برابر اهل و عيال و مال و منالى كه بر تو انعام فرموده او را حمد ميكنى ، و همچنين در برابر شادى و خوشحالىاى كه بهرهء تو ساخته است به حمد مىپردازى ، و ميگوئى : * ( « اللَّهمّ لك الحمد على نعمائك الَّتى لا تحصى بعدد و لا تكافى به عمل » ) * . و با هر آيه از آيات قرآن كه در آن آيه براى خود ذكر حمد كرده است او را حمد همى گوئى ، و با هر تسبيح كه در قرآن خود را به آن ياد كرده است تسبيح ميكنى ، و با هر تكبير كه در قرآن خود را به آن ياد كرده است تكبير ميكنى ، و با هر تهليل كه در قرآن خود را به آن تهليل نموده است تهليل ميكنى ، و بر محمّد و آل محمّد درود ميفرستى و طلب رحمت ميكنى ، و در اين كار كوشش و تكرار بسيار ميكنى ، و خداى عزّ و جلّ را بهر نامى كه در قرآن خود را به آن خوانده است و بهر نامى كه خود ميدانى همى خوانى ، و او را به آن نامهائى كه در آخر سورهء حشر آمده است ميخوانى ، و ميگوئى : * ( « أسألك يا الله يا رحمان بكلّ اسم هو لك ، و أسألك بقوّتك و قدرتك و عزّتك ، و بجميع ما أحاط به علمك ، و بجمعك و بأركانك كلَّها ، و بحقّ رسولك صلواتك عليه و آله ، و باسمك الأكبر الأكبر ، و باسمك العظيم الَّذي من دعاك به كان حقّا عليك أن تجيبه ، و باسمك الأعظم الأعظم الأعظم الَّذي من دعاك به كان حقّا عليك ) *
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 443
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٤٣