لبّيك لبّيك بحجّة و عمرة معا ، لبّيك لبّيك هذه عمرة متعة الى الحجّ ، لبّيك لبّيك أهل التّلبية ، لبّيك لبّيك تلبية تمامها و بلاغها عليك لبّيك » ) * .
در پى هر نماز واجبى يا مستحبّى ، و در آن هنگام كه شترت تو را بلند كند ، يا از تپه اى بالا روى يا بدره اى فرود آئى ، يا سوارى را ديدار كنى ، يا از خواب خود بيدار شوى ، يا بر مركب برآئى يا از آن فرود آئى ، و بهنگام سحرها ، اين تلبيه را همى گوئى ، و اگر بخشى از اين تلبيه را واگذارى زيانى به تو وارد نخواهد ساخت ، الَّا اينكه گفتن آنها افضل است ، مگر بخشهاى واجب ، كه ميبايد چيزى از آن را ترك نكنى . و « ذى المعارج » را بسيار بخوان .
پس چون بحرم رسيدى از « بئر ميمون » يا از « فخّ » غسل كن ، و اگر در منزلت در مكَّه غسل كرده باشى باكى نيست .
و بهنگام دخول حرم بگو : * ( « اللَّهمّ انّك قلت في كتابك المنزل و قولك الحقّ : « * ( وَأَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجالًا وَعَلى كُلِّ ضامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ ) * « ، اللَّهمّ إنّى أرجو ان أكون ممّن أجاب دعوتك ، و قد جئت من شقّة بعيدة و من فجّ عميق ، سامعا لندائك و مستجيبا لك ، مطيعا لأمرك ، و كلّ ذلك بفضلك علىّ و احسانك الىّ . فلك الحمد على ما وفّقتنى له ، أبتغى ) *
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 422
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٢٢