امام صادق عليه السّلام روايت كرده است ، كه فرمود : قربانى مىكند و باز ميگردد .
گفتند : پس اگر هديى نيابد ؟ فرمود : روزه ميگيرد .
و چون مردى با انجام دادن عمرهء تمتّع بسوى حجّ روان شود ، پس سلطان ستمكارى در مكَّه او را محبوس سازد ، و تا يوم النحر آزاد نكند ، تكليف او اينست كه در مشعر بمردم ملحق گردد ، و پس از آن بمنى رود ، و جمرات را رمى نمايد ، و ذبح را انجام دهد ، و سرش را بتراشد ، و چيزى بر ذمّهء او نيست ، ولى در صورتى كه آن ستمكار او را در يوم النحر آزاد كند ، او مصدود از حجّ است ، و اگر به قصد حجّ تمتّع بمكَّه داخل شده ميبايد هفت شوط بر بيت طواف كند ، و هفت بار سعى بين صفا و مروه را انجام دهد ، و سرش را بتراشد ، و گوسپندى ذبح نمايد ، و اگر به قصد حجّ افراد بمكَّه داخل شده ، ذبحى بر ذمّه ندارد ، و چيزى بر عهدهء او نيست .
3107 - و رفاعة بن موسى از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : حسين بن علىّ - عليهما السّلام - به حال عمره به طرف مكَّه خارج شد ، و شترى را به قصد قربانى سوق داده بود ، و همچنان راه پيمود تا به دهكده « سقيا » رسيد ، ولى در آنجا به بيمارى شديد « برسام » مبتلا شد ، و از اين رو سر خود را تراشيد ، و شتر را در
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 403
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٠٣