يعنى كسى كه بميرد گناهى بر او نيست ، و ( همچنين ) كسى كه اجلش بتأخير افتد ، پس گناهى بر او نيست ، و اين حكم مخصوص كسى است كه از گناهان كبيره بپرهيزد
3022 - و ابو بصير از آن امام عليه السّلام در بارهء مردى سؤال كرد كه در كوچ اوّل كوچ كند ، پس امام عليه السّلام فرمود : او حقّ دارد كه تا وقت زرد شدن آفتاب كوچ كند ، ولى اگر تا هنگام غروب آفتاب كوچ نكرد ، ميبايد ، همچنان كوچ نكند ، و شب را در منى بسر برد ، تا چون بصبح درآيد و خورشيد طلوع كند ، هر وقت كه بخواهد كوچ كند .
3023 - و حلبىّ روايت كرده است كه از آن امام عليه السّلام سؤال كردند ، كه آيا شخص ميتواند قبل از زوال شمس در كوچ اوّل شركت نمايد . فرمود : نه . ولى اگر بخواهد ميتواند بار و بنهء خود را بيرون بفرستد ، و خودش بيرون نميرود تا خورشيد زوال كند . و روايت است آنكه چنين كند از كسانى است كه تعجيل كردهاند .
3024 - و معاوية بن عمّار از آن امام روايت كرده است كه فرمود : براى كسى كه توقّف سه روز در منى را به دو روز برگزار كند سزاوار چنان است كه از شكار خوددارى كند ، تا روز سوّم سپرى گردد .
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 369
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٣٦٩