به شهر خود بازگردد ، باكى بر آن نيست ، و اگر تا موسم حجّ در مكَّه اقامت كند ، در اين صورت او متمتّع است . ( يعنى بايد نيّت بحجّ تمتّع كند ) زيرا ماههاى حجّ شوّال و ذو القعده و ذو الحجّه است ، پس كسى كه در اين ماهها عمره بجا آورد و تا موسم حجّ در مكَّه اقامت كند عمره اش عمره تمتّع است ، و كسى كه به شهر خود بازگردد ، و تا موسم حجّ اقامت نكند ، عمره اش عمرهء مفرده است ، پس اگر در ماه رمضان يا قبل از آن عمره بجا آورد ، و تا موسم حجّ اقامت كند ، متمتع نيست ، بلكه او مجاوريست كه عمره اى مفرده بجاى آورده است ، پس در صورتى كه خوش داشته باشد كه در ماههاى حجّ عمرهء تمتّع براى حجّ تمتّع بجا آورد ، ميبايد از مكَّه خارج شود ، تا از محلّ ذات - عرق « 1 » يا محلّ عسفان « 2 » درگذرد ، و آنگاه در حال عمرهء تمتّع در مقدّمهء حجّ تمتّع بمكَّه داخل شود ، ولى در صورتى كه خوش داشته باشد كه حجّ خود را به صورت افراد درآورد ، ميبايد بمحلّ جعرّانه برآيد ، و از آنجا تلبيه آغاز كند .
شرح : « جعرّانه نام منزلى يا آبى در ميان شهر طائف و مكَّه است ، و آن بمكَّه نزديكتر ، و اين همان سرزمينى است كه پيمبر صلَّى الله عليه و آله پس از جنگ حنين غنائم جنگ را در آنجا تقسيم كرد ، و از آنجا براى عمره احرام بست » .
2938 - و عمر بن يزيد از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه
هامش
« 1 » ذات عرق موضعى است در اوّل تهامه و آخر عقيق و فاصله آن تا مكه دو منزل است .
« 2 » عسفان بر وزن غفران موضعى در ميانگين مكه و مدينه است ، كه دو منزل تا مكه فاصله دارد .