باب كسى كه حجّه اى را ميگيرد ، ولى آن يك حجّه براى نفقهء سفرش كفايت نميكند
2926 - علىّ بن مهزيار از محمّد بن اسماعيل روايت كرده است كه گفت :
مردى را مأمور كردم كه از امام ابو الحسن عليه السّلام در بارهء مردى سؤال كند كه حجّه اى را از مردى ميگيرد ، ولى براى نفقهء سفرش كفايت نميكند ، آيا در اين حال حقّ دارد كه حجّهء ديگرى از مردى ديگر بگيرد . تا به اين وسيله وسعتى بيابد ؟ و آيا آن يك حجّه براى هر دو كفايت مىكند ؟ يا بايد هر دو را ترك كند ؟ وى گفت : امام فرمود :
خوشايندتر نزد من اينست كه حجّه بطور خالص بيكى اختصاص يابد ، پس در صورتى كه يك حجّه براى او كافى نباشد آن را نگيرد .
باب كسى كه در بارهء حجّ وصيّت كرده ، بىآنكه نفقهء كافى براى آن در نظر گرفته باشد
2927 - ابن مسكان از ابو بصير از كسى كه از امام عليه السّلام سؤال كرده ، روايت نموده است كه به امام معروض داشتم كه : مردى در وصيّت خود بيست دينار براى حجّه اى اختصاص داده است پس امام فرمود : مردى ، از هر كجا كه آن مبلغ او را