حجّة الاسلام را از مجموع مالش براى او بجا مىآورند ، و مبلغى از ثلث مالش را براى حجّ نذريش اختصاص ميدهند ، ولى اگر مالى جز به اندازهء مخارج حجّة الاسلام بجاى ننهاده باشد ، حجة الاسلام او را از محل ما تركش انجام ميدهند ، و ولىّ او حجّ نذريش را بنيابت از او بجا مىآورد ، و در حقيقت اين حجّ نذرى بمانند دينى بر ذمّهء او است .
باب آنچه در بارهء حجّ قبل از معرفت آمده است
2883 - عمر بن اذينه در روايت خود گفت : بوسيلهء نامه اى از امام صادق عليه السّلام در بارهء مردى سؤال كردم كه حجّ بجاى آورده ، در حالى كه نسبت به اين امر - يعنى مقام ولايت ائمّه عليهم السّلام - درايت و معرفتى نداشته است ، و پس از آن ، خدا بر او منّت نهاده ، و معرفت و اعتقاد به اين امر را به او افاضه كرده است ، در اين صورت آيا حجّة الاسلام بر او واجب است ؟ امام فرمود : او با انجام حجّ فريضهء خداى عزّ و جلّ را برگزار كرده است . ولى اعادهء حجّ در نظر من خوشايندتر است .
2884 - و از ابى عبد اللَّه خراسانى ، از امام ابى جعفر ثانى عليه السّلام گفت :
به آن حضرت معروض داشتم كه : من در زمانى كه در ظلمت خلاف بسر ميبردم حجّ بجا آوردهام ، و اين حجّ را در حالى بجا آوردم كه خدا نعمت معرفت شما را بر من انعام