و آشكارا انفاق ميكنند ، اجرشان نزد پروردگارشانست ، و بيمى بر ايشان نيست ، و ايشان اندوهگين نميشوند ) . فرمود : اين آيه در بارهء خرج كردن براى اسب نازل شده است .
مصنّف اين كتاب كه - خدا از او خشنود باد - گفت : روايت شده است كه اين آيه در شأن امير المؤمنين عليه السّلام نازل شده است ، و سبب نزول آن اين است كه او نوبتى چهار درهم در اختيار داشت ، پس درهمى را در شب ، و درهمى را در روز ، و درهمى را پنهان ، و درهمى را آشكارا صدقه داد ، پس اين آيه در شأن او نازل شد . و آيه اى چون در بارهء موضوعى نازل شود ، در بارهء هر موضوعى كه در آن مسير قرار گرفته باشد نازل شده است . و بنا بر اين عقيدهء ما در تفسير اين آيه اين است كه آن در شأن امير المؤمنين عليه السّلام نازل شده ، و پس از آن در مورد انفاق بر اسب و مواردى نظير آن تطبيق گشته است .
( باب متعلق به خالهاى پشت دستهاى اسب )
2476 - حمّاد بن عثمان روايت كرده است كه به امام صادق عليه السّلام گفتم : فدايت شوم ، ما اسبها را مىبينيم كه در پشت دستهاشان نقشى بمانند دو داغ