و اين مضمون قول خداى عزّ و جلّ است كه « * ( إِنَّ الله اصْطَفى آدَمَ وَنُوحاً ) * » خدا آدم و نوح را « اصطفاء » كرد يعنى ايشان را برگزيد .
و حوّا بر كوه مروه فرود آمد ، و از اين رو آن را مروه ناميدند زيرا كه آن « مرأة » بر آن فرود آمده است ، و از اين جهت نامى از نام مرأة را براى آن برگزيدند .
شرح : « اين مطلب را كلينى در كافى با سندى ضعيف از امام نقل كرده است ، و بايد دانست كه در لغت » صفا « بمعنى سنگ سخت است و كوه صفا نيز سنگش بسيار سخت است . و نيز مروه سنگ سخت برّاق است ، و در حقيقت وصف است نه اسم ، و اين گونه روايات سند قابل اعتبارى ندارد و متضمّن حكمى از احكام هم نيست تا نقلش موجب اضلال باشد » .
2122 - و مسجد الحرام بعلَّت كعبه محترم شد ، و سرزمين حرم بعلَّت مسجد احترام يافت ، و احرام بعلَّت حرم واجب گشت .
2123 - و همانا خداى تبارك و تعالى كعبه را قبله أهل مسجد كرد ، و مسجد را قبلهء اهل حرم ساخت ، و حرم را قبله اهل دنيا قرار داد .
و حكمت قرار دادن « تلبيه » ( چهار لبيك واجب ) اينست كه خداى عزّ و جلّ چون ابراهيم عليه السّلام را گفت كه : مردم را بحجّ فراخوان تا با پاى پياده ( و سوار بر اشتران ) بسوى تو فراز آيند ، پس ابراهيم عليه السّلام ندا در داد تا طوائف حاجيان لبّيك گويان او را اجابت كردند .
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 14
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص١٤