پيشنمازى افراد آزاد نمىكند يا نمىتواند و نبايد امامت كند ، و نيز كسى كه مبتلا به فلج است نمىتواند براى افراد تندرست امامت و پيشنمازى كند .
1108 - امام باقر و امام صادق عليهما السّلام فرمودند : امامت و پيشنمازى شخص نابينا اشكالى ندارد مشروط بر اينكه مأمومين ، بامامت او راضى باشند ، و بيشتر از ايشان قرآن بداند و عالمتر و آگاه تر از آنان باشد .
1109 - امام باقر عليه السّلام فرمود : كور نيست مگر آن كس كه كوردل باشد ( يا كورى ظاهرى نابينائى نيست بلكه كورى ، تنها محروم شدن چشم دل از بصيرت است ) همانا چشم ظاهر نيست كه دچار كورى مىشود بلكه آن دلهائى كه در سينه ها است از بصيرت كور ميگردد .
1110 - امام صادق عليه السّلام فرمود : سه كس هستند كه پشت سرشان نماز نمىتوان كرد اوّل آنكه مجهول الحال است يعنى مذهب و اعتقادش معلوم نباشد ، دوم كسى كه غالى مذهب باشد ( يعنى در مورد پيامبر و ائمّهء معصومين صلوات الله عليهم أجمعين غلوّ كند و ايشان را خدا بداند يا قدرت و سلطنتى براى آنان قائل باشد كه در واقع واجد و حائز آن نباشند و شناخت آنان را كافى از عمل بداند ) هر چند در ظاهر اظهار تشيّع كند و خود را شيعه امامى بداند ، و سوّم كسى كه فسق او نمايان باشد هر چند زياده روى هم نكند .
1111 - امام جواد و امام هادى عليهما السّلام فرمودند : كسى كه قائل به
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 34
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٣٤