استفهام گويد : زياده بر آن مىتوانم انجام دهم ! ؟ ) گوئى بنظرش ميرسد رسول خدا صلَّى الله عليه و آله در موردى كوتاهى فرموده باشد . و از طرفى نيز دشمن ميدارم كسى را كه قرآن خوانده باشد و از آن آگاه باشد ، آنگاه شب از خواب بيدار شود ولى براى نماز شب قيام نكند تا آن هنگام كه صبح شود ، بىدرنگ برخيزد و نماز صبح كند .
( منظور امام عليه السّلام اينست كه افراط و تفريط هر دو موجب خشم من مىشود ) .
1384 - ابو حمزهء ثمالى از امام باقر عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : هيچ بنده اى نيست كه نيّت كند و قصد داشته باشد در ساعتى كه ميخواهد از خواب بيدار شود ، و خداوند تبارك و تعالى بداند كه اين برخاستن فقط بخاطر رضاى او است ، مگر اينكه دو فرشته را بر او گمارد تا در همان ساعت مورد نظر او را تكان دهند و از خواب بيدار كنند .
1385 - عيص بن القاسم از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : هر گاه خواب بر شخص غلبه كند و او در حال نماز باشد بايد سر بر بستر گذارد و بخسبد زيرا بر او بيمناكم و مىترسم اگر بخواهد بگويد : بار خدايا مرا داخل بهشت فرما ، در حال خواب آلودگى و بىخبرى بگويد : بار خدايا مرا به آتش جهنّم داخل ساز .
1386 - زكريّاى نقّاض از امام باقر عليه السّلام روايت كرده كه در مورد
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 169
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص١٦٩