تسليم و سلام و صلح و آشتى و تحيّت و درود را براى ايمنى و آسودگى خاطرها ، امامت و رهبرى را براى نظم و سامانبخشى به شئون دينى و دنيوى مردم ، و اطاعت و پيروى از امام و رهبر را جهت تكريم و بزرگداشت مقام و جايگاه امامت و رهبرى و . . . واجب كرده است .
باز على ( عليه السّلام ) مىفرمايد : « وقتى مكر و حيله ، طبيعت فرد باشد ، پس اعتماد و وثوق به هر فردى ، نشانهء عجز و ناتوانى است » . « 2 »
هامش
( 2 ) . نهج البلاغه ، كلمات قصار