و گر نه صحيح است به نحوى كه در طلاق مذكور شد ؛ و همچنين اگر يائسه يا صغيره باشد صحيح است بدون شرط اخير .
و شرطها بايد در حين ايقاع صيغهء ظهار محقّق باشند ، نه حين وقوع شرط اگر معلَّق بر شرط باشد .
اظهر اعتبار دخول است در صحّت ظهار . و اظهر وقوع ظهار بر منقطعه است . و همچنين بر امه اى كه به آن دخول شده است ، مثل حرّه . و احوط در محلَّله مساوات با مملوكه است در وقوع ظهار با دخول به او .
و فرقى در وطى بين قُبل و دُبر نيست در ظهار و احكام آن . و همچنين فرقى بين صغيره و كبيره ، و مجنونه و عاقله نيست . و همچنين « رتقاء » و مريضه اى كه در غير دُبُر ، وطى آنها ممكن نباشد ، بعد از دخول ، ظهار با آنها صحيح است .
جامع المسائل ( فارسي ) — صفحة 89
مساهمون: الشيخ محمد تقي بهجت
ص٨٩