است در صِيَغ اربعه كه عبارت از « سلامٌ عليك » و « السلام عليك » و « السّلام عليكم » و « سلامٌ عليكم » است .
پنجم : « قهقهه كردن »
است اگر چه از روى اختيار نباشد على الأحوط « 1 » ؛ و آن ، خنده اى است كه مشتمل بر آواز و مدّ و ترجيع باشد . و احوط اجراى احكام بطلان ، بر مطلق آواز است .
و « تبسّم » كه آن را « لبخند » گويند ، مبطل نيست اگر چه عمداً باشد .
ششم : « گريستن به آواز » است به جهت امر دنيوى
خواه از جهتِ فوت آن باشد ، يا از جهت طلب آن ، مگر [ اين كه ] در مقام طلب از خدا باشد ؛ لكن هر گاه سهواً باشد ، موجب فساد نمىگردد .
س در گريستن بىآواز چه مىفرماييد ؟
ج احتياطِ لازم « 2 » ، اعادهء آن نماز است . و گريستن بر امر آخرت اگر چه به آواز باشد ، مبطل نيست و كسى كه بىاختيار شود در گريستن در امر دنيوى ، عمل أو باطل است على - الأحوط « 3 » .
هفتم : « فعل كثير يا قليل » است
كه صورت نماز را بر هم زند .
هشتم : « خوردن و آشاميدن » است
اگر چه قليل باشد ؛ و اين حكم اگر چه مشهور است ، ولى اگر ماحى صورت نماز نباشد ، وجهى ندارد « 4 » و فرو بردن چيزى كه در دهن است ، ضرر ندارد .
و مستثنى است از اين حكم ، آب خوردن در « نماز وتر » براى كسى كه تشنه باشد و
هامش
« 1 » گذشت تفصيل و مورد احتياط در تعليقه .
« 2 » ذكر شد كه لازم نيست .
« 3 » گذشت تفصيل و مورد احتياط در تعليقه .
« 4 » گذشت كه محلّ احتياط است .