به نام خدا ، خدا مرا بس است ، توكل كردم بر خدا ، خدايا خير همهء امورم را از تو مىخواهم ، و به تو پناه مىبرم از رسوايى دنيا و عذاب آخرت . و نيز روايت كرده : هركه هر روز اين دعا را هفت بار بخواند ، امور دنيا و آخرت او كفايت شود : خداوند بس است مرا پروردگارم خداست ، معبودى جز خدا نيست بر او توكّل كردم ، و او پروردگار عرش بزرگ است . و نيز روايت كرده : هركه در طول يك سال ، هر روز يك بار اين دعا را بخواند ، تا جاى خد را در بهشت نبيند نميرد : منزّه است پايندهء پا برجا ، منزّه است پا برجاى پاينده ، منزّه است يگانهء يكتا ، منزّه است بىهمتاى بىنياز ، منزّه است زندهء به خود پاينده ، منزّه است خدا ، و به ستايش مىستايمش ، منزّه است زندهاى كه هرگز نمىميرد ، منزّه است فرمانرواى بسيار مقدّس ، منزّه است پروردگار فرشتگان و روح ، منزّه است والاى برت ، منزّه است او و بالاست .
باب دوم
در بيان نمازهاى مستحب كه در « مفاتيح » ذكر آنها نيامده
نماز اعرابى : سيّد ابن طاووس در كتاب جمال الأسبوع از شيخ تلعكبرى نقل كرده : او به سند خود از زيد بن ثابت روايت كرده : مردى از باديهنشينان خدمت رسول خدا صلى اللّه عليه و آله ايستاد و گفت : پدر و مادرم فدايت اى رسول خدا ، ما در باديه هستيم ، و از مدينه بسيار دوريم ، و نمىتوانيم هر جمعه به نماز جمعه حاضر شويم ، مرا به عملى دلالت كن ، كه چون بجا آورم ، فضيلت نماز جمعه را دريابم ، و پس از بازگشت به اهل و قبيله خود به ايشان بياموزم حضرت فرمود : چون روز برآيد ، دو ركعت نماز بخوان ، در ركعت اول پس از سورهء « حمد » هفت مرتبه سورهء « فلق » ، و در ركعت دوم بعد از سورهء حمد هفت مرتبه سورهء ناس ، پس از سلام هفت مرتبه اية الكرسىّ بخوان ، سپس برخيز ، و هشت ركعت ديگر به دو سلام بخوان ، به اين طريق كه پس از هر دو ركعت بنشين و تشهد بگو ، ولى سلام تشهد را نخوان ، كه مىشود چهار ركعت ،