حال خوابيدن با طهارت باشى و از گناهان توبه كنى ، و دل خود را از همّوغم دنيا فارغ سازى ، و هنگام مرگ و تنها و بىكس خوابيدن در قبر را ياد آرى ، و وصيّت خود را نوشته زير بالين خود گذارى ، و در نيّت برخاستن براى نماز شب باشى ، زيرا افتخار مؤمن و زينت او در دنيا و آخرت خواندن نماز در پايان شب است . در وقت خوابيدن ، سورهء « توحيد » و سورهء « تكاثر » و آية الكرسى مىخوانى ، آنگاه سه مرتبه مىگويى : ستايش خداى را كه برتر شد و چيره گشت ، و ستايش خداى را كه باطن شد و آگاه گشت ، و ستايش خداى را كه مالك گشت و توانا شد ، و ستايش خداى را كه مردگان را زنده مىكند و زندگان را مىميراند ، و او بر هر چيز تواناست . پس تسبيح حضرت زهرا عليها السّلام را مىگويى ، و بر طرف راست ، به شكل مرده كه در قبر گذاشته مىشود مىخوابى ، اما خوابيدن به صورت محتضر [ يعنى كسىكه مشرف به مرگ است ] . شيخ ما ثقة الاسلام نورى در « دار السلام » فرموده : آن را در هيچ خبر و اثرى نيافتم ، آرى غزالى آن را ذكر كرده ، و شك نيست كه رشد و هدايت در مخالفت با رأى اوست . اگر خواستى براى نماز شب يا غير آن ، بيدار شوى . ولى از غلبهء خواب برخود مىترسى ، آيهء آخر سورهء « كهف » را بخوان : بگو جز اين نيست ، كه من بشرى مانند شمايم ، به سوى من وحى مىشود ، همانا معبود شما يكى است ، پس كسىكه به ديدار پروردگارش اميدوار است ، بايد عمل صالح انجام دهد ، و در عبادت پروردگارش ، احدى را شريك نسازد .
از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده : هيچكس در وقت خوابيندن ، اين آيه را نمىخواند ، مگر اينكه بيدار مىشود ، در ساعتى كه مىخواهى بيدار شود ، و اگر از عقرب و جانروان ديگر مىترسى ، اين دعا را بخوان ، كه حضرت باقر عليه السّلام سلامتى خوانندهء آن را از شرّ عقرب و حشرات تا وقت صبح ضامن شده است :
به كلمات كامل خدا ، كه نيكوكار و بدكار از آنها نمى گذرد ، پناه مىبرم ، از شرّ آنچه آفريد ، و از شرّ آنچه پديد آورد ، و از شرّ هر جنبندهاى كه خدا گيرنده مهار آنهاست ، به درستى كه پروردگار من به راه راست است .
مفاتيح الجنان (فارسى) — صفحة 943
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٩٤٣