زيارت چهارم : زيارت معروف به امين اللّه مىباشد ، كه ابتدايش : السّلام عليك يا امين اللّه فى ارضه و حجته على عباده اشهد انّك جاهدت فى اللّه تا پايان زيارت ، كه در زيارتهاى حضرت امير مؤمنان عليه السّلام گذشت ، زيرا ما آن را زيارت دوم آن حضرت قرار داديم زيارت پنجم : زيارت الحمد للّه الذى اشهدنا مشهد اوليائه فى رجب است كه در اعمال ماه رجب ذكر شد . پس آنچه از زيارات جامعه در اين كتاب مبارك است پنج زيارت است ، و ان شاء اللّه تعالى كفايت مىكند .
مقام دوم : در رابطه با دعايى است كه پس از زيارت هر يك از امامان خوانده مىشود
سيّد ابن طاووس فرموده : مستحب است اين دعا بعد از زيارت ائمه عليهم السّلام خوانده شود :
خدايا اگر گناهانم مرا در پيشگاه تو بىآبرو نموده ، و دعايم را از تو پوشانده ، و ميان من و تو پرده گشته ، از تو مىخواهم ، كه به سوى من با جلوهء كريمت رو آورى ، و رحمتت را بر من بگسترانى ، و بركاتت بر من نازل كنى ، و اگر گناهانم مانع شده ، كه از من به جانب خود صدايى را بالا برى ، يا برايم گناهى را بيامرزى ، يا از خطاى هلاك كنندهاى گذشت كنى ، اينك من آنم ، كه پناه جوينده به كرم جلوه ، و عزّت توام ، متوسّل به سوى تو ، و متقرّب به جانب توام ، به محبوبترين آفريدهات در پيشگاه تو ، و گرامىترينشان نزد تو ، و شايستهترينشان به تو ، و فرمانبردار ترينشان براى تو ، و بزرگترينشان در منزلت و موقعيت نزد تو ، محمّد ، و به عترت پاكش ، پيشوايان رهنما و رهيافته ، آنانكه طاعتشان را بر بندگانت واجب نمودى ، و به مودّتشان امر فرمودى ، و آنان را پس از پيامبرت ، درود خدا بر بر او و خاندانش ، متوليّان حكومت قرار دادى ، اى خواركننده هر گردنكش لجوج ، و اى عزيز كننده مؤمنان ، تاب و توانم به سر رسيد ، پس همين ساعت مرا ببخش ، و رحمتى را از جانب خود به من عنايت كن ، كه با آن بر من منّت نهى ، اى مهربانترين مهربانان . پس ضريح را ببوس ، و هر دو