گواهى مىدهم كه پيشواى نيكوكار ، با تقوا ، راضى به مقدرات حق ، پاكيزه ، هدايت كننده ، و هدايت شدهاى ، و گواهى مىدهم كه امامان از فرزندانت ، اصل تقوا ، و نشانههاى هدايت ، و دستگيره محكم ، و حجّت بر اهل دنيا هستند و گواهى مىدهم كه من به يقين مؤمن به شمايم ، و به بازگشتتان يقين دارم ، براساس قوانين دينم ، و عواقب عملم ، و قبلم با قلبتان در در صلح ، و كارم پيرو كارتان ، و يارىام براى شما آماده است ، تا خدا به شما اجازه دهد ، پس با شمايم نه با دشمنانتان ، درودهاى خدا بر شما ، و بر ارواح و پيكرهايتان ، و بر حاضر و غايبتان ، و بر ظاهر و باطنتان ، آمين اى پروردگار جهانيان .
پس دو ركعت نماز مىخوانى ، و به آنچه مىخواهى دعا مىكنى و برمىگردى .
دوم : زيارتى است كه از جابر روايت شده ، و كيفيت آنچنان است كه از عطا [ ظاهرا همان عطيه عوفى كوفى همسفر جابر در اربعين براى زيارت حضرت امام حسين عليه السّلام است ] نقل شده : در روز بيستم ماه صفر با جابر بن عبد اللّه انصارى بودم ، چون به غاضريه رسيديم در آب فرات غسل كرد ، و پيراهن پاكيزهاى كه با خود داشت پوشيده ، آنگاه به من گفت : آيا از بوى خوش چيزى ، با تو هست اى عطا ؟ گفتم : سعد با من هست ، قدرى از آن گرفت و بر سر و بدن پاشيد ، و پابرهنه روانه شد ، تا نزد سر مبارك امام حسين عليه السّلام ايستاد ، و سه مرتبه اللّه اكبر گفت . پس افتاد و بيهوش شد ، چون به هوش آمد شنيدم مىگفت : « السّلام عليكم يا ال اللّه . . . » كه درست همان زيارت نيمهء رجب است كه قبلان ذكر كرديم ، و با آن جز در چند كلمه تفاوت ندارد ، كه آن هم احتمالا ناشى از اختلاف نسخههاست ، چنانكه شيخ مرحوم احتمال داده . در هر صورت اگر كسى بخواهد آن را هم بخواند ، به زيارت نيمهء رجب رجوع كند ، و همان را بخواند . مؤلف گويد : زيارت امام حسين عليه السّلام در اوقات شريفه و شبها و روزهاى متبركه ، به غير اين اوقات كه ذكر شد ، نيز افضل است ، به ويژه اوقاتى كه به آن حضرت نسبتى داشته باشد ، مانند
مفاتيح الجنان (فارسى) — صفحة 724
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٧٢٤