اين دعاى إلحاح [ پافشارى در طلب ] است : خدايا پروردگار آسمانهاى هفتگانه ، و آنچه در ميان آنهاست ، و پروردگار عرش بزرگ ، و پروردگار جبرئيل و ميكاييل و اسرافيل ، و پروردگار قران باعظمت ، و پروردگار محمّد خاتم پيامبران ، از تو درخواست مىكنم به حق آنچه آسمان به آن مىايستد ، و زمين به آن مىايستد ، و با آن بين جمع را جدايى مىاندازى ، و با آن ميان پراكنده را جمع مىنمايى ، و با آن به زندهها روزى مىدهى ، و با آن عدد ريگها و وزن كوهها و پيمانه درياها را شماره كردى سپس بر محمّد و آل محمد صلوات مىفرستى ، و حاجت خود را مىخواهى ، و در طلب حاجتت پافشارى و اصرار مىورزى بيستم : از ثقهء جليل ابن أبى يعفور روايت شده : حضرت صادق عليه السّلام اين دعا را مىخواند : خدايا دلم را از محبّتت ، و خشيتت ، و تصديق و ايمان به حقيقتت ، و هراس از حضرتت ، و شوق به سويت پر كن ، اى صاحب عظمت و اكرام ، خدايا لقايت را محبوب من گردان ، و در لقايت بهترين رحمت و بركت را براى من قرار ده ، و مرا به شايستگان بپيوند ، و همراه اشرار در پىام مينداز ، و به شايستگانى كه درگذشتند برسان ، و با شايستگانى كه ماندهاند قرارم ده ، و مرا به راه شايستگان ببر ، و مرا بر خويشتن يارى ده ، و آنطور كه شايستگان را بر خويشتنشان يارى مىدهى ، و مرا در آن بدى كه از آن نجاتم دادى باز مگردان ، اى پروردگار جهانيان ، از تو ايمانى مىخواهم ، كه برايش مدّتى جز لقاى تو نباشد ، بر آن زندهام بدارى و بميرانى ، و مرا بر آن برانگيزانى زمانىكه بر مىانگيزيم ، و دلم را از ريا و شهرتطلبى ،
مفاتيح الجنان (فارسى) — صفحة 1048
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص١٠٤٨